http://greensleader4.wordpress.com/

http://greensleader4.wordpress.com/

مژگان مدرس علوم

جرس: طی سالهای اخیر، شرایط زندگی کارگران به دلیل رشد تورم، عدم پرداخت به موقع دستمزدها و اخراج‌های گسترده رو به وخامت نهاده است این در حالی است که عملکرد دولت احمدی نژاد در خصوص مهار مشکلات کارگران علیرغم شعارعدالت محور و مدافع قشرکم درآمد جامعه، سبب ایجاد شرایطی شده است که به  افزایش تجمعات اعتراضی این قشر آسیب پذیر جامعه انجامیده است.

بنا به نظر کارشناسان طی سالهای اخیر دولت کمبود منابع مالی و ارزی نداشته و با توجه به درآمدهای نفتی کشور نه تنها هیچ استفاده ای در راستای توسعه ملی، تولید و صنعت کشور نکرده است بلکه نرخ رشد نقدینگی و تورم را بالا برده است.

در حالی که طی ماههای گذشته اعتراضات کارگران به عملکرد دولت درعرصه اقتصادی، در کنار موج گسترده اعتراضات مردمی بعد از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری، کشور را با وضعیتی بحرانی و هشدار دهنده مواجه ساخته است، شورای عالی كار ایران در جلسه ای با حضور نمايندگان كارگران، كارفرمايان و دولت، حداقل دستمزد سال آينده كارگران را 303 هزار تومان در ماه تعیین کرد. در حال حاضر حداقل دستمزد کارگران 263 هزار تومان است.

گفتنی است شورای عالی دستمزد که در مورد حداقل دستمزد کارگران تصمیم می گیرد و آن را تعیین می نماید مرکب از نمایندگان دولت، نمایندگان کارفرمایان و نمایندگان کارگران است که این نمایندگان توسط خانه کارگر و کانون عالی شوراهای اسلامی کار تعیین میشوند که خود این مجموعه، محوریت ضد حقوق کارگری داشته و در پی تامین منافع کارفرمایان و نهادهای دولتی هستند.

تحميل فقر “مطلق” به كارگران

بحث تعیین حداقل دستمزد کارگران با محاسبه نرخ تورم در کشورهمه ساله، در اسفند ماه مطرح می شود. این در حالی است که هیچ گاه نرخ “واقعی” تورم از طریق ارگان ها رسمی و نهادهای دولتی در این زمینه اعلام نمی شود.

قابل ذکر است که پیش از این علی دهقان کيا عضو هيئت مديره کانون شوراهای اسلامی کار استان تهران گفته بود: ” ادعای کاهش نرخ تورم و پايين آمدن سطح عمومی قيمتها از طريق بانک مرکزی می تواند به چالشی برای تعيين حداقل دستمزد تبديل شود.”

در واکنش به تعیین درآمد303 هزار تومان در ماه برای کارگران، جعفر عظيم زاده‏ فعال كارگري از اتحاديه آزاد كارگران ايران با بيان اينكه در سه دهه اخير كارگران هيچگاه شاهد چنين وضعیت وخيم اقتصادي نبوده‌اند و باید در این زمینه به مسئولان اقتصادی اعتراض کنند، می گوید: “با درآمد 303 هزار توماني خانواده‌هاي كارگر در سال 89 فقر و گرسنگي بي‌سابقه‌اي را تجربه خواهند كرد.”

از سوی دیگر عليرضا حيدري، دبير سابق كانون عالي شوراي اسلامي كار كشور با تاکید اینکه دستمزدهاي تعيين شده به هيچ وجه با هزينه واقعي زندگي كارگران همخواني ندارد تاکید دارد: ” تعيين مزد 303 هزار و 48 توماني براي سال 89 نشان مي‌دهد كه جو جلسه شوراي عالي كار به نفع دولت و كارفرما بود.”

همچنین حسن صادقي رئيس مجمع پيشكسوتان جامعه كارگري، با اشاره به این موضوع که تورم سال 89 نسبت به سال 88 مضاعف و غيرقابل انكار است، بیان می دارد: ” امسال نيز شرايط اقتصادي مطابق هميشه باعث شد تا كارگران در جلسه دستمزدهاي شوراي عالي كار در اقليت قرار بگيرند. اما تعيين مبلغ 303 هزار تومان به عنوان حداقل مزد سال 89 به معني تحميل فقر مطلق به كارگران است.”

این در حالی است که بنا به آمارهای تایید شده، هزینه هر خانوار شهری از 514 هزار تومان در سال 83 با رشد 59 درصدی به 813 هزار تومان افزایش یافته است. چنانچه این هزینه را در 5/25 درصد تورم سال 87 تاثیر دهیم، هزینه هر خانوار شهری در پایان سال 87 بالغ بر یک میلیون و 20 هزار تومان می شود. این رشد نشان می دهد هزینه خانوار شهری طی چهار سال گذشته 5/98 درصد رشد کرده است. این میزان تورم هزینه در یک کشور نشان از ایجاد فاصله طبقاتی در کشور داشته و به تعبیری ساده تر یعنی اقشار ثروتمند جامعه، ثروتمندتر و اقشار پایین جامعه فقیرتر شده است.

سلول‌های زندان پایان کار نیست

اگر چه شورای عالی کار حداقل ‏دستمزد در سال آینده را303 هزار تومان تعیین کرده ‏است، آخرین ارقام منتشر شده از سوی مرکز آمار ‏ایران حکایت می کنند که هزینۀ یک خانوار چهار نفره ‏در تهران بیش از یک میلیون تومان و در زهدان فقیر ‏ترین شهر ایران حدود پانصد هزار تومان در ماه است. ‏

در همین زمینه چند تشکل کارگری مستقل با انتشار اطلاعیه ی مشترکی ضمن انتقاد شدید از نحوه تصمیم گیری در مورد حداقل دستمزدهای کارگری توسط شورای عالی دستمزد، میزان حداقل دستمزد در ماه را برابر با 900 هزار تومان درخواست کرده اند.

چندی پیش نیزچهار تشکل مستقل کارگری ایران در اطلاعیه‌ای خواست‌های حداقلی خود را برای تحقق زندگی بهتر برای میلیون‌ها کارگر ایرانی اعلام کردند و خواستار تحقق فوری و بی‌قید و شرط همه آنها شدند.

نویسندگان این اطلاعیه با بیان اینکه کارگران بسیاری به جرم تشکل‌خواهی و خواست یک زندگی انسانی هم اکنون در پشت میله‌های زندان به سر می‌برند، تصریح کرده اند که از آرمان های انقلاب اسلامی، چیزی جز فقر و بدبختی، بیکاری و دستمزد زیر خط فقر، طرح قطع یارانه‌ها و درماندگی میلیون‌ها کارگر و مزد بگیر برای گذران زندگی بر جای نمانده است.

در این اطلاعیه ضمن تاکید براینکه سلول‌های زندان پایان کار نیست، خواستار به رسمیت شناخته شدن بی‌قید و شرط ایجاد تشکل‌های مستقل کارگری، اعتصاب، اعتراض، تجمع، آزادی بیان، مطبوعات و تحزب شده اند.

محمدی کارشناس مسائل اقتصادی  یکی از راههای مبارزه با مشکلات اقتصادی کشور را ارائه آمار و ارقام واقعی دانسته و در این خصوص به جرس می گوید: “اصل موضوع درک وضعیت اسفباراقتصاد کشور است. پس از اذعان به این واقعیت، با ایجاد فضای باز گفتگو برای کارشناسان خبره اقتصادی باید در جهت کاهش بحران مالی و معیشتی مردم تلاش شود.”

وی در ادامه با انتقاد از سانسور مطبوعات، محدودیت اطلاع رسانی در حوزه مسائل اقتصادی و سرکوب اعتراضات کارگری،اظهار می کند: “اما تا زمانی که ارگانهای دولتی به مافیای قدرت بدل شده اند و هرگونه هشدار و ارائه راهکار را تهدیدی برای پایه های قدرت و ثروت خود می بینند با سیاسی خواندن آن در صدد حذف نیروهای علمی و دلسوز کشور بر می آیند.”

وجود مافیای قدرت مانع تحقق مطالبات کارگران

در حالی که محمود احمدی نژاد از کاهش نرخ تورم در ماه های اول سال جاری خبر داده و آن را نشانه موفقیت عملکرد دولت خود دانسته، ادعا کرده بود: “رشد اقتصادی سال گذشته بيش از ۶.۹ درصد است. اين عدد رشد بالايی را نشان می دهد ضمن اينکه ما در بخش کشاورزی دچار خشکسالی و سرمازدگی نيز شديم. امسال نيز رشد اقتصادی ما با توجه به تحولات گسترده ای که در جهان اتفاق افتاده و همه کشورها با رشد منفی مواجه هستند خوب بوده است .”

جمشيد انصاری در واکنش به این ادعاها اظهار داشت: “آنچه من به عنوان عضو کميسيون اقتصادی مجلس می دانم اين است که طبق آمار بانک مرکزی که امسال منتشر شد، رشد اقتصادی ما در سال ۸۷ ،۷. ۲درصد بوده است. این آماری است که بانک مرکزی اعلام کرده و معلوم نیست آمار ارائه شده توسط رئیس جمهور از چه منبعی است.”

گفتنی است دولت احمدی نژاد از محل صادرات نفت و گاز بالغ بر 280 هزار ميليارد دلار درآمد کسب کرده است و اگر درآمد حاصل از صادرات 18 ميليارد دلاري محصولات پتروشيمي را که مراکز توليد آن عموماً دولتي هستند را به اين رقم اضافه کنيم مجموع درآمدهاي دولت از محل نفت، گاز و فرآورده‌هاي نفت و گاز حدود 300 ميليارد دلار خواهد شد که اگر به اين رقم 10 ميليارد دلاري که در حساب ذخيره موجود بود اضافه کنيم درآمد نفتي دولت نهم به 310 ميليارد دلار مي‌رسد. برداشت دولت نهم از حساب ذخيره ارزي حدود چهار برابر دولت هشتم است. يعني کل برداشت بودجه‌اي دولت هشتم حدود 20 ميليارد دلار بوده در حالي که کل برداشت دولت نهم حدود 7/80 ميليارد دلار بوده است.

این در حالی است که عملکرد دولت در خصوص نحوه هزینه کردن عواید نفتی و سیاست های بانکی دولت در خلال سال های اخیر عامل اصلی تشدید نرخ تورم عنوان شده و مورد انتقاد شماری از اقتصاددانان بوده است.

موج اعتراضات و تجمعات کارگری

در حالی که بین ارقام اعلام شده از سوی مقامات دولت انتصابی با واقعیات جامعه ناهمخوانی دیده می شود، کارگران معترض وقتی با بی اعتنایی دولت و دادن آمارهای غیرواقعی از سوی مسئولین دولتی مواجه می شوند در اعتراضات خود با لحن تند تری با دولت احمدی نژاد برخورد می کنند.

کارگران و کارکنان چندین واحد تولیدی بزرگ کشور دراستانهای فارس، مازندران، قزوین و اصفهان، در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهای چند ماه اخیر خود دست به تجمعات اعتراضی و دامنه دار زده، خواستار پاسخگوئی مسئولین در این رابطه شده بودند.

همچنین جمعي‌ازكاركنان پيمانكاري برج ميلاد(وابسته به شهرداري تهران) دراعتراض به پرداخت نشدن چهار ماه مطالبات معوقه خود مقابل محوطه اين برج تجمع‌كردند.

گفتنی است  به دليل تامين نشدن اعتبار‌هاي مالي از سوي شهرداري تهران نزديك به 200 نفرازكارگران از آذرماه تاكنون حقوق و مطالبات معوقه طلبكارهستند.

از سوی دیگر حدود 300 کارگر کارخانه لوله‌سازی اهواز در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق‌شان در خيابان‌های اين شهر تجمع کرده که ماموران نیروی انتظامی تجمع کارگران را محاصره کرده بودند که منجر به درگیری با کارگران شد و درنهايت عده‌ای از کارگران بازداشت شدند.

بنا بر گزارش های رسيده، حدود 2500 تن از کارگران اقدام به راهپيمايی مسالمت آميز در شوش کرده و با دادن شعارهايی از مسئولان دولتی، خواستار رسيدگی به خواسته های صنفی خود شده بودند.

گفتنی است مقامات دولتی ادعا می کنند که نرخ بیکاری کاهش یافته است اما به گفته غلامعلی فرجادی، آمارهای مرکز آمار نشان می دهد متوسط شغل ایجاد شده طی سال های 84 تا 87، کمتر از 300 هزار شغل است در حالی که طی سال های 85-75 تعداد مشاغل ایجاد شده 597 هزار شغل است. به تعبیر دیگر، تعداد شغل ایجاد شده در دولت نهم نسبت به سال های قبلی از آن3/50 درصد کاهش نشان می دهد.

بهار یکتا

پارلمان‌نیوز: با توجه به اظهارنظر اخیر رئیس بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس که گفته است«من حداقل یکبار ندیدم آقای خاتمی در دوران ریاست جمهوری‌اش به مناطق عملیاتی بروند و بازدید کنند»، برای آگاهی سردار باقرزاده و سایر رسانه‌هایی که این سخنان را به صورت ویژه کار کردند اسنادی منتشر می‌شود.

با مراجعه به این آدرس که سایت رسمی ریاست جمهوری است می‌توان به یک عکس و متن خبر حضور سیدمحمد خاتمی در شلمچه در تاریخ سوم خرداد 1379 به همراه تنی چند از فرماندهان عالی‌رتبه سپاه پاسداران دسترسی پیدا کرد.

امیدواریم که انتشار این اسناد آغازی باشد برای یک تصمیم و آن منصفانه و آگاهانه سخن گفتن در مورد افرادی چون سیدمحمدخاتمی.

کلمه: تا عصر دیروز که پسرم بمن تلفن زد و از ذوق زدگی روزنامه دولتی ایران و برخی سایتهای اصولگرای؟ حامی وضع موجود! خبر داد و گفت اینها محتوای یادداشتی که سایت محترم کلمه با عنوان “اشتباه از خاتمی و هاشمی بود یا موسوی “را از وبلاگت منتشر کرده به نفع خود مصادره کرده اند تصمیم نداشتم با یادداشتی خاطر بعضی ها را تصدیعی داشته باشم اما آخر سال است و بنظر می رسد یادداشت آخر و آخرین یادداشت بی فایده نباشد.

۱- من در آن یادداشت بر خلاف دهها نظر کاربران محترمی که در پای یادداشتم در سایت کلمه این نوشته را در جهت انتقاد از رویه خاتمی و هاشمی دانسته اند قصد انتقاد از خاتمی که به دلیل صداقت، نجابت فروتنی و فرزانگی اش همیشه محبوب من بوده و خواهد بود ،به دلیل بخششی که پس از پیروزی نسبت به دولتمردان متقلب در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۷۶ داشت را نداشتم و نقدی نیز نسبت به گذشتی که آیت بسیار معظم هاشمی رفسنجانی ، که او را در کنار ستون نهاد رهبری یکی از استوانه های استواری می دانم که خیمه انقلاب را برپا نگاه داشته است ، در مورد بعضی اعضای نهادی مقدس که در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ با تهیه ،تکثیر و توزیع گسترده شبنامه های سراسر دروغ و تهمت و افترا به تخریب چهره ایشان و خانواده اش دست زده بودند، نداشتم مراد و منظور من در آن نوشته این بود که به رغم آن بخشش ها وگذشت ها متقلب مسؤل هم اکنون سمت معاونی رئیس دولت دارد!

آقایان مصادره گر ذوق زده در روزنامه ایران و برخی سایت ها که گویی به کشف مهمی دست زده اند! با توجه به محتوای آن یادداشت !با طعنه گفته اند فلانی و سایت رسمی موسوی تقلب در انتخاباتی که از آن خاتمی بیرون آمد و دولت هاشمی برگزارکننده آن بود را پذیرفته اند!

از قضا این را درست اما برعکس حدس زده اند!

توضیح مطلب اینکه در آن دولت – هاشمی- چون مانند این دولت مهر گستر! عدل پرور!غیر جناحی! مدیران به دلیل مشاهده کمترین نشانه ای در آنان مبنی بر انتقاد نسبت به رئیس دولت یا سیاست های دولت وی و یا به اتهام از جناح و سلیقه ای دیگر بودن فوراً از مسؤلیتی که داشتند برکنارنمی شدند لذا هم دولتمرد هاشمی بودند و هم درصدد پیاده کردن امیال جناحی خود و از این جمله بود استاندار لرستان در سال ۱۳۷۶ که با تمام توان کوشید با ساخت و پرداخت! رأی به نفع رقیب خاتمی – جناب ناطق نوری – شانس پیروزی قاطع خاتمی را در این انتخابات کمتر و کمتر کند که کاری از پیش نبرد و خیانت او در امانت مسؤلیتی که قانون بر عهده او نهاده بود چنان بر همگان آشکار شد که حتی خاتمی را که بسیار کم اهل گله و شکایت است به شکایت کشانید.

۲- من درآن یادداشت به نکته ای پنهانی اشاره کرده بودم و نقدی به بخشش وگذشت خاتمی و هاشمی نداشتم. مگر این رویه آقایان قابل مقایسه با رویه رسول گرامی اسلام است – که درود خدا بر او وخاندانش باد- که آن حضرت در کمال رحمت، وحشی ، قاتل عموی بزرگوارش حمزه را می بخشد می باشد و یا شباهتی به سیره مولای عالم وجود علی بن ابیطالب (ع) داشته و دارد که در توصیه ای به فرزندش حسن (ع) در مورد نحوه قصاص قاتلش ابن ملجم به او فرمود اگر در اثر این ضربت از دنیا رفتم فقط به او یک ضربت بزنید و اگر زنده ماندم خود او را عفو خواهم کرد؟

من نه تنها با رویه رحمت و گذشت و بخشش مخالف نیستم بلکه معتقدم متأسفانه رفتار بعضی از ما و بویژه آنانی که در کسوت دین هستند و نان دین می خورند و می برند و از آنها توقع بیشتری در تأسی به سیره پیامبر و امیرالمؤمنین می رود چنان خشم مندانه است که گویی آیات عفو و عطوفت و بخش و گذشت مؤمنین با هم و حتی نسبت به اهل کتاب از قرآن های آنان پاک شده است!

نکته پنهانی من در آن یادداشت این بود که این موسوی همان موسوی شب قبل از اعلام نتیجه انتخابات است که می گفت…

بهار دل انگیز فرا رسید و مأموران الهی ناظر هادی و حاکم بر صحن و صحنه طبیعت بر اندام آن ردایی سبز! پوشانیده اند.

خداوندا ،به خون سبز پوشان سفید دل سرخ راه کربلا، بر ما ببخش و دل های ما اهل دین و ایران را از هرگونه کینه نسبت به یکدیگر پاک کن . سال نو بر همه ایرانیان مبارک.

کلمه: نگاهی به آرشیو انتشارات دیوان محاسبات کشور نشان می دهد، محمدرضا رحیمی به عنوان مدیر مسوول نشریه دیوان محاسبات، به کرات از عنوان دکتر استفاده کرده است.

به گزارش سایت الف در حالی که رحیمی در کنار موارد متعدد مرتبط با وی، هنوز در مورد درج عنوان دکتری در کنار نام خود توضیح نداده است، نگاهی به آرشیو نشریه تحت مسوولیت وی موارد جالبی را آشکار می‏کند.

نگاهی به آرشیو انتشارات دیوان محاسبات کشور نشان می دهد،  محمدرضا رحیمی به عنوان مدیر مسوول نشریه دیوان محاسبات، به کرات از عنوان دکتر استفاده کرده است.

در تعدادی از این مطالب و سخنرانی ها که با عنوان آقای “دکتر محمدرضا رحیمی” منتشر شده است، وی خواستار افزایش شفافیت و تشدید تدابیر لازم برای پاسخگویی بخش دولتی شده است.

لازم به ذکر است، آقای رحیمی نه تنها خود از عنوان علمی دکتری استفاده کرده، بلکه برای اخذ مدرک دکتری با دانشگاه جعلی بلفورد مکاتبه کرده و اندکی بعد از این مکاتبه، در مکاتبه‌ دیگر با دبیر کمیسیون بررسی نشریات علمی کشور، هم برای خود و هم برای فردی که قبلا برای اخذ مدرک جعلی معرفی کرده است، ادعای داشتن عنوان دکتری کرده است.

رحیمی در جریان استعلام مدرک تحصیلی مرحوم کردان از دانشگاه آکسفورد، ضمن تهدید رسانه ها به عدم پیگیری این موضوع، مدعی شده بود که شخصی را به انگلستان اعزام کرده و معلوم شده دانشگاه آکسفورد سوابق دکتری افتخاری مرحوم کردان را پاک کرده است ولی مدرک مرحوم کردان به سفارت ایران در لندن تحویل داده شده است.

وی گفته بود: “بعد از اعلام شبهه، نماینده ای به دانشکده آکسفورد اعزام شد که چگونگی موضوع را بررسی کند. با مراجعه این فرد به لندن مشخص شد مطالب مربوط به مدارک وزیر کشور از روی سایت اینترنتی کاملا حذف شده [!] و اطلاعاتی دراین خصوص وجود ندارد که وی در نتیجه اقدام به استخدام وکیل کرد.

وکیل انگلیسی از طریق مقامات قانونی به سایت اصلی [!] دانشگاه آکسفورد مراجعه و همه اطلاعات مربوط به دکترای کردان را که در جلسه اخذ رای اعتماد توزیع شده بود، از آن سایت استخراج کرد.

وکیل انگلیسی بعد از مراجعه به مقامات قضایی مراتب صحت مدرک را تایید کرد و از طریق سفارت ایران برای آقای کردان فرستاد که این مدرک شنبه گذشته به دست وی رسید و من شخصا مدرک را ملاحظه کردم”. دانشگاه آکسفورد همان زمان با انتشار اطلاعیه ای رسمی، ادعاهای رحیمی را کلا تکذیب کرد.

محمد رضا رحیمی علاوه بر معاونت اولی احمدی نژاد، ریاست ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی را نیز به عهده دارد.

کلمه:مهندس میر حسین موسوی و دکتر زهرا رهنورد به مناست نوروز و بهار سبز طبیعت از طریق ویدئو با مردم سخن خواهند گفت.

کلمه در آستانه عید نوروز پیام ویدئویی از میرحسین موسوی و زهرا رهنورد تهیه و منتشر خواهد کرد. به اطلاع علاقمندان می رساند در تلاشیم تا این پیام ها به صورت متن مکتوب  و ویدئو در روزهای باقی مانده به نوروز منتشر شود.

در روزهای اخیر عده بسیار زیادی از علاقمندان از راههای گوناگون مانند تماس یا ارسال نظر خواهان صدور پیام ویدیویی از میرحسین موسوی و زهرا رهنورد شده بودند.با توجه به اینکه بسیاری از حامیان جنبش سبز در راستای هر شهروند یک رسانه به دنبال گسترش آگاهی بخشی به هموطنان و کمک به جریان راه سبز امید هستند تیم فنی کلمه نسخه موبایلی این پیام را نیز آماده کرده که بر روی سایت قرار خواهد گرفت.

کلمه:رییس سازمان قضایی نیروهای مسلح از رسیدگی به پرونده پزشک کهریزک در دادگاه خبرداد.

محمد کاظم بهرامی در گفتگو با ایلنا در پاسخ به این پرسش که آیا پرونده پزشک کهریزک نیز به همراه متهمان پرونده کهریزک رسیدگی می‌شود،گفت: پرونده پزشک کهریزک جدا از پرونده متهمان پرونده بازداشتگاه کهریزک در دادگاه در حال رسیدگی است.

رییس سازمان قضایی نیروهای مسلح از پاسخگویی در خصوص دادگاه متهمان کهریزک که تاکنون دو جلسه آن برگزار شده خودداری کرد و گفت: اطلاع رسانی در باره این پرونده از سوی روابط عمومی سازمان صورت خواهد گرفت.

پارلمان‌نیوز: این روزها که بیشتر فعالان سیاسی اصلاح‌طلبان به دلیل شرایط سیاسی همچنان خاص کشور ترجیح می‌دهند که یا سخن نگویند یا اگر می‌گویند راجع به مسائل بدون حساسیت سخن بگویند، گفتگو با یکی از زندانیان آزاد شده حوادث بعد از انتخابات کاری سخت‌تر است چرا که آزادشدگان هم امروز اکثرا سکوت اختیار کرده‌اند و در حال درکردن خستگی زندان هستند.

سعید شریعتی اما چون گذشته به صراحت سخنان خود را در گفتگوی مشروح با پارلمان‌نیوز مطرح کرد، از تحصن مجلس ششم گفت تا انتخابات 88 8که از نظر وی رفلکس متن علیه حاشیه بود، او که یکی از نقاط ضعف مهم اصلاح‌طلبان را نداشتن «چانه‌زن‌های خوب» می‌داند تاکید می‌کند که شرایط بعد از انتخابات نه فشار از پائین که خیابانی کردن سیاست از سوی قائلین به مقاومت مدنی بود.

این عضو شورای مرکزی مشارکت که در طول این گفتگو بارها به دفاع از اصلاح‌طلبان پارلمانتاریست پرداخت، سیدمحمد خاتمی را نماد این تفکر در ایران دانست و البته از یک تصمیم شوک‌آور سیاسی که کانون تصمیم‌گیری سیاسی در ایران عندالاقتضا می‌بایست بگیرد نیز سخن گفت و از شرایط اتخاذ این تصمیم.

او که  سابقه سال‌ها کار رسانه‌ای را در کارنامه خود دارد با تاکید بر اینکه «بستن رسانه‌ها و بستن راه کلام مخالفین، شکستن آینه‌ای است که هزینه آن را دولت دهم به بدترین وجه خواهد پرداخت»، ابراز امیدواری کرد که روزنامه‌نگاران دربند سریعتر آزاد شوند و سال آینده ناطق نوری، هاشمی، موسوی و کروبی هر یک بتوانند یک تلویزیون اختصاصی داشته باشند.

گفتگو با فردی که چون تابستان سال 87 معتقد است زمان، زمان بیعت با خاتمی است را بخوانید.

-آقای شریعتی، با این تحلیل مخالفان اصلاحات که اصلاحات مرد، موافقید؟

اصلاحات دارای خاستگاه و تبار سیاسی در کشور ما است و به کار بردن واژه مرگ برای اندیشه‌ای که دارای پایگاه سیاسی، اجتماعی و مردمی است و نیروهای فعال سیاسی در آن صاحب ادعا هستند تعبیر درستی نیست؛ ما همان موقع هم که آقای حجاریان این عبارت را با این ترتیب و بر اساس شعار انقلاب مرد زنده باد انقلاب به کار برد و عنوان  اصلاحات مرد و زنده باد اصلاحات با این تعبیر مخالف بودیم.

آقای حجاریان در سال 82 این واژه را به کار برد که به نظر می‌رسید اصلاحات با شیوه پارلمانتاریتسی در ایران به بن بست رسیده است.

از ابتدای شکل‌گیری اندیشه اصلاحات در ایران یعنی از سال 76 و حتی قبل از آن، یعنی از انتخابات مجلس چهارم که بحث نظارت استصوابی پیش آمد و یک جناح سیاسی که قدرت پیدا کرده بعد از رحلت امام تلاش کرد راه‌های ورود نیروهای منتقد و معترض را به حکومت را با مسدود کردن راه فعالیت پارلمانتاریستی ببندد و نظارت استصوابی را بنا گذاشت، از همان موقع که برای رقابت سیاسی و حضور دو جناح در حالی که تکثر مورد تائید امام بود محدودیت‌ها بیشتر شد، بحث‌های دامنه‌داری وجود داشت تا دوم خرداد به اوج رسید و بحث دو قرائت از  اصلاحات سیاسی در ایران بود.

یکی اصلاحاتی که نماد و سخنگوی آن خاتمی بوده است که من از آن به عنوان اصلاحات پارلمانتاریستی یاد می‌کنم یعنی با استفاده از ظرفیت‌های رقابت‌های سیاسی درون قانون اساسی و چارچوب‌هایی که در ذیل انتخابات می‌گنجد و مدل دیگر اصلاحات از طریق شیوه‌های مقاومت مدنی بوده است.

این دعوا هم همیشه بوده شما می‌توانید تبار شناسی کنید، طرفداران اصلاحات پارلمانتاریستی و اصلاحات طرفدار مقاومت مدنی را؛ طرفداران مقاومت مدنی شامل طیفی متنوع از اکبر گنجی اساسا با اصل موجودیت سیاسی نظام به تعارض رسیده‌اند تا کسانی  که در جریانات اخیر صحبت از اجرای بدون تنازل قانون اساسی می‌كنند و می‌گویند روش‌های آن‌ها اصلاحی است اما عملا شیوه‌های مقاومت مدنی را پیشه كرده‌اند.

شما دقت كنید در اوج رقابت‌های سیاسی و حتی کورترین نقطه رقابت پارلمانتاریستی یعنی انتخابات مجلس هفتم که دیگر هیچکسی را برای اصلاح طلبان باقی نگذاشته بودندو از لایه اول تا لایه چهارم اصلاح‌طلبان که نزدیک به چهارهزار نفر بودند را شورای نگهبان ردصلاحیت کرد، طرفداران اصلاحات پارلمانتاریستی در حالی  در صحن مجلس تحصن می‌کردند که صبح جلسات مجلس را اداره می‌کردند و بعدازظهر تحصن می‌کردند، وقتی از آنها سئوال می‌شد می‌گفتند که نمی‌خواهیم کار مردم بخوابد ما داریم اعتراض پارلمانی می‌کنیم یعنی بخشی از روش اصلاح طلبانه پارلمانتاریستی می‌دانستند تحصن را .

من در آن زمان رابط حزب مشارکت با تحصن بودم به عنوان معاون ستاد حزب و رابط تشکیلات حزب با حلقه اجرایی تحصن در ارتباط بودم، در تحصن مجلس هفتم تقریبا تمام تشکیلات ما در سراسر کشور با توجه به اینکه دولت و مجلس در دست ما بود و امکان بسیج خیلی راحت‌تر از الان بود از اردبیل و آذربایجان شرقی گرفته تا هرمزگان همه به ما که در حزب بودیم می‌گفتند 5 تا 10 اتوبوس آماده‌ایم که بیائیم جلوی در مجلس تحصن بکنیم، من این ایده را بردم در جلسه هیات اجرایی تحصن که آقای بهزاد نبوی و صفایی فراهانی هم بودند به شدت هم آقای نبوی و هم آقای صفایی به من توپیدند که بیخود کرد‌ه‌ای که مردم را به خیابان بیاوری مگر الکی است که مردم را به خیابان بیاوریم، اصلا ما مگر می‌توانیم جوابگو باشیم؟ هر کس که می‌خواهد بیاید،هماهنگ کند ما او را به داخل می‌آوریم بیانیه‌اش را بخواند و برود و پشت نرده یک نفر هم حق تجمع ندارد یعنی این ظرفیت بود که ما این کار را بکنیم و حیطه تحصن را به خیابان بکشانیم اما هیات اجرایی تحصن با این اقدام مخالفت می‌کردند چون با آوردن مردم به خیابان وارد یک فاز جدیدی می‌شدیم، یعنی از شیوه‌های پارلمانتاریستی عبور می‌کردیم و وارد فاز مقاومت مدنی می‌شدیم.

حتی بعد از آنکه همه ماجراها تمام شد و آقای خاتمی به هر شکلی و علی رغم سرپیچی‌هایی که توسط شورای نگهبان از دستور رهبری صورت گرفت انتخابات را بدون حضور اصلاح‌طلبان حامی خودش برگزار کرد، مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی که لیدر اصلی تحصن و اعتراضات بودند و بیشترین قربانی را در ردصلاحیت‌ها دادند حاضر نشدند انتخابات را تحریم بکنند، اطلاعیه‌ای که ما در انتخابات مجلس هفتم دادیم این بود که ما به دلیل نداشتن فهرست انتخاباتی از شرکت در انتخابات معذوریم و مردم خوشان تکلیف خودشان را می‌کنند ما به عنوان حزب دعوت به تحریم انتخابات نکردیم، ممکن است من به عنوان شریعتی رفته باشم جایی سخنرانی کرده باشم که مردم در این انتخابات از پیش تعیین شده و فرمایشی شرکت نکنید اما موضع جمعی ما این نبود که تحریم کنیم چون تحریم یک پارادایم سیاسی بود که با ما با آن مخالف بودیم.

بلافاصله بعد از انتخابات مجلس هفتم  در فروردین یا اردیبهشت 83 در حالی که دوستان ما هنوز در مجلسی بودند که داشت کار را تحویل مجلس هفتم می‌داد، ما کلید انتخابات ریاست جمهوری نهم را زدیم، یعنی ستاد تشکیل دادیم بحث‌های اولیه تعیین کاندیدا و تعیین استراتژی از یک ماه و نیم بعد از انتخاباتی که نگذاشته بودند ما در آن شرکت کنیم را آغاز کردیم و این حرکت یعنی ما اصلاح‌طلبانی معتقد به شیوه‌ پارلمانتاریستی بوده‌ایم و این شیوه را می‌خواهیم ادامه بدهیم در انتخابات ریاست جمهوری، شوراها، مجلس هشتم و ریاست جمهوری دهم هم شرکت کردیم و اتفاقا بیشترین مجادله، مباحثه و مناظره و تنش سیاسی بین ما و جناح تحریمی‌ها همیشه تا انتخابات ریاست جمهوری دهم بود.
ما متهم شدیم به اصلاح‌طلبی حکومتی چرا که از اصلاح‌طلبی پارلمانتاریستی دفاع می‌کردیم و عده‌ای در آن سو بودند که می‌گفتند اصلاح‌طلبان غیرحکومتی و کسانی بودند که همه حرفشان مقاومت مدنی بود.

من الان معتقدم به دلایل مختلف می‌شود ثابت کرد که ظرفیت‌های اصلاح‌طلبی به شیوه مقاومت مدنی در ایران ظرفیت‌های کور و بلاهدف و بلانتیجه است و هزینه سیاسی بالایی را به جامعه سیاسی ایران تحمیل می‌کند و نتیجه‌ای جز تبعید شدن یک عده، زندان شدن یک عده، منغفل شدن یک عده و افزایش سطح انتظارات توده مردم و و از آن سو سرخوردگی و یاس اجتماعی این ماحصل تفوه و دست یازیدن به ادعای اصلاحات به شیوه‌های مقاومت مدنی است.

اما شما می‌بینید که جناح مخالف اصلاحات بیش از آنکه از جناح مقاومت مدنی بترسد و مشکل داشته باشد اتفاقا با جریانی از اصلاحات مشکل دارد که می‌گوید اگر رده اول مرا رد صلاحیت کنید با رده دوم شرکت می‌کنم و اگر رده دوم را بزنید با رده سوم شرکت می‌کنم یعنی دست از اصلاحات پارلمانتاریستی بر نمی‌دارند و این به دو دلیل است اول آنکه قائلین به اصلاحات پارلمانتاریستی نظام را از خودشان می‌دانند، خودشان را صاحبخانه می‌دانند و نه مستاجر، به علاوه آنقدر ظرفیت در کشور دارند که بتوانند این اهداف را دنبال کنند و ثالثا قانون اساسی را دارای ظرفیت‌های دموکراتیک می‌دانند و می‌توانند تفسیر دموکراتیکی از همین قانون اساسی ارائه بکنند و بر اساس آن فعالیتهای سیاسی را طرح‌ریزی بکنند و اتفاقا تفسیری که جناح اصلاح‌طلب پارلمانتارین از قانون اساسی ارائه می‌دهد به قرائت بنیانگذاران همان قانون اساسی و خبرگان نویسنده این قانون اساسی نزدیک‌تر است تا  تفسیری است که الان صاحبان رسمی قدرت در کشور آن را ارائه می‌دهند، لذا این ظرفیت را دارند که پای ادعای خود بایستند و مردم را حول این اصلاحات بسیج بکنند به همین دلیل است که علی‌رغم آنکه همه بهتان‌ها و تهمت‌ها و فشارها به آقای خاتمی از سوی دو طرف یعنی هم طرفداران اصلاحات مقاومت  مدنی و هم طرفداران اقتدارگرایی وارد می‌شود ولی باز هم مدل اصلاح‌طلبی آقای خاتمی هنوز بیش از همه جناح‌های دیگر طرفدار دارد و هنوز هم اگر ظرفیت‌ها  اقتضا بکند که ما بتوانیم سازماندهی سیاسی بکنیم اصلاح‌طلبی مدل آقای خاتمی یعنی اصلاح‌طلبی پارلمانتاریستی گزینه معقول، کم‌هزینه و البته زمان‌بر برای پیشبرد اهداف اصلاحی در کشور است لذا من معتقدم تا وقتی این مشی و مرام وجود دارد و اندیشه و مشی خاتمی وجود دارد اصلاحات زنده است آن چیزی که ما به آن می‌گوئیم اصلاحات با قرائت خاتمی زنده است پویاست و طرفدار دارد.
همه این بحران‌ها که می‌آید و می‌رود و همه فتنه‌هایی که اتفاق می‌افتد و این هزینه‌هایی که در یکسال گذشته به کشور تحمیل شده امروز حتی کسانیکه در یک نقطه‌ای از سال گذشته به این نتیجه رسیده بودند که احزاب حامی خاتمی را باید به اتهام بر اندازی رابطه با خارج و… منحل کنیم امروز به این نتیجه رسیده‌اند که نه وجود آنها ضروری است، قابل حذف نیستند و باید به آنها اجازه حضور سیاسی و اجتماعی داد و گرنه آن طرفش خیلی تاریک تر است چرا که حذف اصلاح طلبان پارلمانتارین یعنی رادیکال کردن جامعه و افزودن برآتش زیر خاکستر جامعه و برای همین الان گفت‌و‌گو هایی در حال صورت گرفتن است که دوباره فضای سیاسی قبل از انتخابات حتی المقدور باز سازی شود و بتوانیم ما از این فضا های رادیکال سیاسی عبور کنیم و به یک فضای معقول سیاسی بر گردیم.

-بد نیست به یکی نظریات آقای حجاریان در اینجا بپردازیم.  آن فشار از پایین چانه زنی از بالا است، به نظر شما می‌توان لااقل بخشی از مقاومت مدنی را که جلوه‌هایی از آن را در 25 خرداد، روز قدس و … دیدیم رابه فشار از پائین تعبیر کنیم؟

من علی رغم قرابت، نزدیکی فكری و افتخار شاگردی  آقای حجاریان كه دارم  همیشه سر بحث فشار از پایین و چانه زنی از بالا با آقای حجاریان اختلاف نظر داشتم.
نه فقط من خیلی دیگر از دوستان در حزب نسبت به این ایده و نسبت به این واژگان با آقای حجاریان از ابتدا بحث و گفت‌و‌گو داشتند.نکته‌ای که من با خود آقای حجاریان طرح کردم توضیح می‌دهم بعد می پردازم به تطبیق شرایط 9 ماه گذشته و این ایده.

من همیشه با آقای حجاریان یک بحثی داشتم در مصاحبه معروفی با ایشان که درآخرین شماره‌های  روزنامه وقایع الاتفاقیه چاپ شد مطرح کردم و آن این است که  کشور ما از یک انقلاب طوفنده عبور کرد، از یک جنگ خانمان برانداز عبور کرد ،ادبیات انقلابی و ادبیات ستیز در آن به انداز کافی فربه است.

شما وقتی می‌گویید فشار از پایین، چانه زنی از بالا،فشار از پایین به اندازه کافی فربه است.یعنی ادبیات و روش و شعار دارد و مردم آن را بلد هستند، ده پانزده سال قبل و ده پانزده سال بعد از انقلاب مردم تمرین کرد‌ه‌اند، ادبیات ستیز فربه است اما آن طرف دیگر ترازو که چانه زنی در بالا است اصلا از غنای سازمانی، ادبیات و روش برخوردار نیست، در همین فضا که می‌گویید فشار از پایین همه می‌فهمند و می گویند آفرین، اما چانه زنی در بالا اگر کسی برود چانه‌زنی کند می‌گویند خیانت کرد، سازشکار است .در عین حال ما افراد زیادی  را نداریم که بروند برای تبادل امتیازات سیاسی، یعنی ما چانه‌زن‌های خوبی را هم در اختیار نداریم. اصل مشکل ما این است. البته این بحث در حدود سال 82 بود.
آن وقت به آقای حجاریان عرض می‌كردم این فشار از پایین که می گویید خیلی کلمه خوبی نیست.چون یک اشتراک لفظی آن موقع‌ها بوجود آمده بود که این اصطلاح را دچار بد فهمی می‌کرد.در آن زمان ما می گفتیم كه جناح ضد اصلاحات گروه فشار راه انداخته‌اند.همین تیپ‌های گروه انصار و حزب الله را می‌گفتیم گروه فشار، بلافاصله بعد از آن آقای حجاریان می‌گفت فشار از پایین؛ راستی‌ها می گفتند ببینید اینها که به ما می‌گویند انصار حزب الله، گروه فشار است، خودشان تحکیم وحدت را راه انداخته‌اند بعنوان گروه فشار در صورتی که وقتی از آقای حجاریان می پرسیدیم این فشار از پایین یعنی چی می‌گفت سازماندهی اجتماعی، البته اگر منظور دقیق آقای حجاریان از ایجاد فشار از پایین  سازماندهی سیاسی اجتماعی مردم و و شبكه‌مند كردن مطالبات اجتماعی در جهت عمق بخشیدن به دموكراسی در سطوح پایین‌تر جامعه باشد من نیز موافقم.به عبارت دیگر منظور از فشار از پایین راه انداختن مردم در خیابان‌ها نیست.آقای حجاریان می‌گوید دمکراسی را ببریم از پایین‌ترین سطوح اجتماعی، سازماندهی کنیم شبکه‌های اجتماعی بسازیم که این شبکه‌های اجتماعی خود به خود به بدنه دولت تحمیل خواسته و مطالبات سازمان یافته مردم را می‌کند.لذا  خود آقای حجاریان به عنوان اولین کاردر شورای شهر علی‌رغم وجود کارهای فراوان، دنبال راه انداختن شورایاری‌ها بود. شوراها یک  سطح است، شورایاری‌ها یک سطح گسترده‌تر که دموکراسی را عمیق‌تر می‌کند.

البته آقای حجاریان ترور می‌شود و بعدها با همت خانم جلایی‌پور بعد هم آقای رسول خادم که خدا خیرشان بدهد، شورایاری‌ها به جریان می‌‌افتد.

حالا اگر همین را جدی تر بگیریم، مردم شبکه‌مند می‌شوند، در این سطوح سازماندهی شوند، می‌شود فشار از پایین اما کاش واژه بهتری به جای این انتخاب می‌شد.چانه‌زنی‌اش هم واژه‌ای به اصطلاح بازاری است. به نظر من آقای حجاریان می توانست سلیقه بهتری به خرج دهد و دو واژه که دچار بدفهمی و سوتفاهم نشود را مطرح كند.

البته بگویم که از نظر عملیاتی هم برای فشار از پائین و چانه زنی در بالا ما دچار مشکل بودیم، در حالی‌که ادبیات فربه‌ای از ستیز داشتیم هیچ ادبیات جا افتاده و روش‌های مورد اتفاق برای سازش نداشتیم، هنوز هم که هنوز است نمی‌توانیم جا بیندازیم که سیاست ترکیبی از ستیز و سازش است.مردم ایران ستیزش را خوب می‌فهمند اما با سازش کنار نمی‌آیند.

اما تطبیق فشار از پائین با شرایط کنونی؛ باید گفت شرایط کنونی به هیچ عنوان  فشار از پایین نیست.این تحمیل هزینه‌های سیاست ورزی به توده مردم است، یعنی مقاومت مدنی، کشیدن مردم به خیابان و خیابانی کردن سیاست.

آقای موسوی در آخرین مصاحبه‌ای که با کلمه داشتند یک عبارتی به کار بردند که من همین جا می‌خواهم آن را نقد کنم.گفتند کاری که کردیم افزایش آگاهی سیاسی مردم بود.مساله من این است که افزایش آگاهی سیاسی مردم کار بسیار پیچیده‌ای نیست.مردم ایران حتی اگر رسانه‌ها هم نباشند به اندازه کافی آگاهی سیاسی دارند، آن چیزی مهم و محل اثر است که من به آن آگاهی سازمان یافته سیاسی می‌گویم.

آگاهی سیاسی یعنی اینکه مردم بدانند ظلم هست، جور هست بخور بخور است، فساد اقتصادی است رانت است و… این را از هرکس در خیابان بپرسید می‌داند ممکن است اطلاعات مستند و کافی نداشته باشد که چه کسی رانت خورده، کدام آقازاده چقدر خورده کجا پارتی بازی شده و..اما حس عمومی این است که یکسری مشکلات و انحرافات وجود دارد.

آگاهی وجود دارد، آنچه مهم است این است  که من به آن آگاهی  سازمان یافته سیاسی می‌گویم.این نوع مدلی که از انتخابات به این‌ور رفتار شد حتی اگر به افزایش  آگاهی سیاسی منجر شود.مانع از آگاهی سازمان یافته سیاسی است.

کشور را به سمت انحطاط میبرد.مثل اینکه شما به کسی که گشنه است فیلم آشپز باشی نشان بدهید، خوب اینطوری اسید معده مرتب ترشح می‌کند و معده دچار مشکلات شدید می‌شود و زخم معده می‌گیرد در صورتی اگر یک لقمه نان به او بدهید او سیر می‌شود و ارزش بیشتری برای او دارد.

کاری که دراصلاحات پارلمانتیستی می‌توان انجام داد این است که آن آگاهی سیاسی را به سمت آگاهی سازمان یافته برد. زمان می برد، مرارت می‌برد، فحش باید بخوری، زندان بروی، روزنامه‌ات بسته شود،  حزبت با مشکل مواجه شود،ولی این فرصت را فراهم می‌کند که این آگاهی سیاسی را تبدیل به سازمان سیاسی بکنیم و این سازمان سیاسی است که می‌تواند کار کند و تاثیرگذار باشد.

این آگاهی سازمان یافته سیاسی مانند سدی است که پشت یک رودخانه می بندید، اگر این سد را نبندید، نمی توانید از آن نیرو  بگیرید یا زه کشی کنید.آبیاری کنید .سیلاب‌ها می آید این رودخانه یکبار پر تلاطم می شود یک بار خشک، اما اگر پشت آن را بستید می‌توان نیروگاه احداث کرد، کشاورزی کرد و … کار سازماندهی سیاسی مانند بستن آن سد است، آن نیرو و انرژی آزاد شده سیلاب را تبدیل به قدرت قابل استفاده می‌کند که با آن قدرت می توانید در چانه زنی سیاسی شرکت کنید و گرنه آگاهی سیاسی به تنهایی هیچ فایده‌ای ندارد.

من فکر می کنم در تجربه 9 ماه گذشته نشان داد که اگر در 25 خرداد حضور میلیونی مردم با تدبیر به فرصت تبدیل می‌شد به آگاهی سازمان یافته سیاسی تبدیل می‌شد یعنی سازمان‌هایی پیدا می شدند که با استفاده از آن ظرفیت؛ بلد بودند چگونه از این فرصت و قدرت برای چانه‌زنی استفاده کنند،30 خرداد اتفاق نمی‌افتاد، 7 تیر اتفاق نمی‌افتاد، 13 آبان اتفاق نمی‌افتاد،  ندا آقا سلطان کشته نمی‌شد.سهراب اعرابی کشته نمی شد و… کشور در این نقطه قرار نمی گرفت.

اخیرا وقتی آقای کروبی خواستار رفراندودم شد من گفتم فی الصیف ضیعت اللبن .اگر در همان اول تابستان بلد بودیم  آن حضور را به یک آگاهی سازمان یافته سیاسی و چانه زنی در قدرت تبدیل کنیم به اینجا نمی‌رسیدیم. و اگر آن روز که مجلس و دولت دست ما بود ومشارکت و طرفداران اصلاحات پارلمانتاریسمی رفتند به آقای کروبی گفتند نظارت استصوابی را به رفراندوم عمومی بگذاریم ایشان مانع شد، همان وقت ضیعت اللبن.

لذا ما باید به دنبال آن باشیم که ظرفیت‌های نظام را بکار بگیریم.این آگاهی سازمان یافته سیاسی جز با تعامل نظام و ارکان قدرت در کشور امکانپذیر نیست.یعنی ما نمی‌توانیم در خارج از چارچوب‌هایی که نظام برای ما در نظر گرفته و در تعامل و تمرین چانه زنی با سایر اطراف صاحب قدرت در كشور به این آگاهی سازمان یافته سیاسی برسیم.
طبیعی است كه از آن سو مقاومت شود. قدرت اجازه نمی دهد که ما چندان خلاف تفسیر متکی به قدرت او میدان داشته باشیم و در این شرایط  باید مدبرانه و با كمترین هزینه از روزنه‌های شکل‌گیری آگاهی سازمان یافته سیاسی استفاده کنیم.

-   شما در صحبت‌های خود به هراس جناح مخالف اصلاحات از اصلاح‌طلبان پارلمانتاریست سخن گفتید، به نظر شما حوادث بعد از انتخابات به نوعی فتنه‌سازی از سوی این مخالفان برای حذف پارلمانتاریست‌ها نبود؟

ما با دو تحلیل از وقایع انتخابات، پیش و پس  از آن مواجه هستیم..یک سمت قائلین به كودتا و تقلب كه بر این اساس بعد از انتخابات مقاومت مدنی را  پیشه كردند و یا بخشی از اصلاح طلبانی كه از پارلمانتاریسم به مقاومت مدنی تغییر فاز دادند را شامل می‌شوند، دوستانی از ما یوم الفصلشان انتخابات دهم بود. آزمون فیصله بخششان انتخابات 22 خرداد بوده است.می‌گویند ببینید انتخابات جواب نداد و لذا باید برویم سراغ مدل‌های مقاومت مدنی.

یکسر این طیف تحلیلی که شامل کودتای سازمان یافته و تقلب در انتخابات است.این یک تحلیل اکستریموم است.

آن سوی تحلیل  که باز پخت و پزش قبل از انتخابات شده و نشانه‌های آن جمع شده و پازلش تکه تکه کنار هم گذاشته شده بود بر اندازی نرم نظام با استفاده از تطبیق شرایط ایران با اکراین، گرجستان و ادعای انطباق رخدادهای پیش از انتخابات با تحلیل‌های اشخاصی چون جین شارپ و جورج سوروس  و امثالهم … است.

این دو تحلیل کاملا دور از هم که از آن فقط مقابله در می‌آید هیچ راه برون شدی را باقی نمی گذارد .به نظر من نه این تحلیل کاملا درست است و نه آن تحلیل. اطلاعاتی می‌شود برای هر یك آنها دست و پا کرد، خبرهایی را کنار هم گذاشت، نشانه‌هایی را آورد  که بنا به این دلایل برخی به دنبال تكرار مدل اوکراین و گرجستان و …و نهایتا براندازی  بودند و آن طرف هم می‌شود نشانه‌هایی آورد که سپاه این کار را کرد بسیج این کار را کرد، صندوق ها را باز کردند برگه‌ها تا نشده بود و…می‌توان برای این دو تحلیل  اطلاعات و نشانه آورد.

من كاری به بحث های لفظی پذیرش بحران یا رخدادن فتنه و امثالهم ندارم اما معتقدم تحلیلی که رهبری از این موضوع دادند، تحلیلی است راهگشا، ایشان در 29 خرداد تحلیلی دادند و موضوع را تقلیل دادند به دعوای خانوادگی میان بخش هایی از نظام و عنوان كردند كه این دعوا ریشه در اختلافات به جا مانده از انتخابات 84 دارد. معتقدم حتی اگر نشانه‌های کافی برای قبول این تحلیل را نداشته باشند اما چون تحلیلی است که  راه برون شد از این وضعیت را در دل خود دارد باید تحلیل مورد وفاق دو طرف قرار بگیرد.

آن دو تحلیل اكستریموم هیچ راه برون شدی جز حذف یک طرف باقی نمی‌گذارند.تو نمی‌توانی قائل به کودتا و تقلب در انتخابات باشی بعد با کودتاگران و متقلبین به توافق برسی، از آن طرف هم همینطور، نمی توانی قائل به براندازی و ارتباط با بیگانه برای سرنگونی جمهوری اسلامی باشی بعد با سرنگون کننده و بر اندازان به توافق برسی.یعنی آخر قایل شدن به یکی از این دو تحلیل این است که یکی دیگری را بر اساس زور بیشتری که دارد حذف می کند.

رهبری تحلیلی از انتخابات دادند و گفتند که ماجرای انتخابات 88 تداوم انتخابات 84 بود یک دعوای داخلی بین نیروهای داخل نظام بود.گرچه ظاهرا در میان اطرافیان رهبری كسانی بیشتر تحت فشار این تحلیل بودند كه فتنه سر خارجی دارد و ولی تحلیلی که شخص ایشان در 29 خرداد دادند گفتند که دعوای آقای هاشمی و احمدی‌نژاد کش پیدا کرده رسیده به اینجا، درست است كه گفتند احمدی‌نژاد به من نزدیك تر است اما روح تحلیلی كه ارائه دادند را می‌شود بر سر میز گذاشت و راه برون شد را از میان آن جستجو كرد و اختلافات را در داخل حل کرد. معتقدم حتی اگر نشانه‌های کافی برای این نداریم باید این تحلیل را به هر شكل ممكن تقویت کنیم و نسبت به آن دو تحلیل كاملا متعارض تفوق ببخشیم.

من به عنوان یکی از افرادی که در متن اخبار و اطلاعات جناح اصلاحات بودم به اندازه کافی اطلاعات دارم که با دلیل و تحلیل این ماجرا را ثابت کنم  كه نه براندازی بوده نه کودتا، یک دعوای خانوادگی بوده که کش پیدا کرده، یک وزن کشی سیاسی بوده بین دو کلونی قدرت در ایران، ممکن است بعدا این زخم سر باز کرده و بیگانه در این زخم عفونت ایجاد کرده و از آن سوءاستفاده کرده باشد اما من نه براندازی و نه کودتا را قبول ندارم، کودتا به معنی تقلب را قبول ندارم.اصراری هم ندارم که کسی را قانع کنم؛ نظر شخصی من را می پرسید می گویم تقلب نشده است و اصراری ندارم شما بگوئید تقلب شده یا نشده.

من می گویم فریز نشویم در خرداد 88،  ببینیم کدام یک از این تحلیل ها راه برون رفت را نشان می‌دهد.علی رغم همه این حرف‌ها فکر می‌کنم تجربه خوبی بود برای ملت، امیر المومنین هم می‌گویند وقتی که فتنه اتفاق افتاد می‌توانی فتنه را تبدیل به فرصت کنی.فتنه یعنی آزمایش، می‌توانی از این آزمایش سر بلند بیرون بیایی یا سر شکسته بیرون بیایی.
من فکر می کنم هم جامعه ایران، هم سیاستمداران، هم  نخبگان، هم تصمیم سازان و تصمیم گیران  آنقدر سرد و گرم چشیده‌اند که سر بلند از این آزمون بیرون بیایند و نگران نیستم.

من تحلیلم این است که 84 خیزش حاشیه علیه متن بود،  88 رفلکس متن علیه حاشیه بود . رفلکس متنی که 84 از حاشیه شکست خورده بود در 88 به نحوی خواست این رفلکس را نشان دهد.لذا می‌بینید همه نخبگانی که در انتخابات مرحله دوم سال 84 پشت آقای هاشمی بودند در انتخابات 88 پشت آقای موسوی جمع شدند.جامعه شهری، نخبگان، طبقه متوسط به بالا همه حامی آقای موسوی شدند.به نحوی هم می‌خواستند نسبت به انتخابات سال 84 واکنش نشان دهند، نه انتخاب آقای موسوی یا خاتمی یا هر چیز دیگر، فقط می‌خواستند گزینه حاشیه در سال 84 این بار انتخاب نشود.

به نظر من تلاش خوبی صورت گرفت اما موفقیت حاصل نشد، نگرانی من از آینده این است که الان بعد از 6-7 سال آن مجموعه‌ای که به پشتوانه حاشیه قدرت گرفتند، شده‌اند متن جدید، همه نگرانی من برای آینده این است که متن قدیم که اعتراض سیاسی دارد پیوند بخورد به اعتراضات اجتماعی و اقتصادی حاشیه که هنوز همان اعتراضات را دارد و هیچ مشکلی از او حل نشده، آن بحران و فتنه‌ای که نظام را تهدید می‌کند خیلی بیشتر از اتفاقی که امسال افتاد این است متن قدیم پیوند بخورد با حاشیه علیه متن جدید، همه ظرفیت دلسوزان انقلاب و دلسوزان کشور نظام منافع ملی و آرامش و امنیت باید دست به دست هم بدهند که آن اتفاق نیافتد.این‌ها همه تجربه است که آن اتفاق نیافتد.

بایداطمینان‌های لازم را به مرکزو کانون تصمیم گیری سیاسی ایران بدهیم که عندالاقتضا روی ثبات و ایستایی چارچوب نظام و تمامیت نظام برای گرفتن تصمیمات شوک‌آمیز می‌تواند حساب کند و بر اثر این تصمیم شوک‌آمیز سیاسی، ثبات، امنیت و آرامش و وحدت ملی و انسجام ملی آسیب نمی‌بیند، ما باید کمک کنیم به این اطمینان سازی، برای روز مبادا که آن تصمیم باید گرفته شود و باید گرفته شود.

-خوب بخشی  ازاطمینان بخشی می‌بایست از طریق رسانه صورت بگیرد، در حالی که می‌بینیم بعد از انتخابات به طرز بی‌سابقه‌ای رسانه‌ها اعم از رسانه‌های مقاومت مدنی و حتی رسانه‌های معتقد به اصلاحات پارلمنتاریستی توقیف یا فیلتر می‌شوند و در سوی دیگر بیست و سی و برخی روزنامه‌ها آتش بیار معرکه شده‌اند، یکی از افرادی که چندی پیش از زندان آزاد شد می‌گفت آنقدر که در زندان از طریق بیست و سی، بی بی سی را نگاه کرده قبل از آن نگاه نمی‌کرد، تحلیل شما از این فضای رسانه‌ای و این آتش‌بیاری‌ها و پوشش رسانه‌های خارج از کشور توسط رسانه‌های آتش بیار چیست؟

به نظر من یک پلاریزه بسیار خطرناک در جریان رسانه‌ای شکل گرفته است، اگر چه آن تهدیدی که از درون  آن برون شد و برنامه عمل  در می‌آید آن تحلیل میانه است که گفتم، متاسفانه در جریان رسانه‌ای موجود شاهد یک پلاریزه کامل هستیم، بیست و سی در مقابل بی بی سی؛ بیست و سی سخنگوی تحلیل سمتی است که از کودتای مخملی و براندازی نرم سخن می‌گوید چون پشت صحنه و سردبیری این بخش خبری کسانی هستند که آن تحلیل را پخت و پز کردند. از آن طرف هم بی بی سی آن سر طیف است و پشت صحنه آن کسانی هستند که همیشه جریان مقاومت مدنی را نمایندگی می‌کردند وبه آن دامن می‌زدند و ما از آن‌ها فحش می‌خوردیم، لذا الان نه بی بی سی حاضر است خاتمی را پخش کند نه بیست و سی.

خوب من می‌گویم نظامی که در سطوح عالی تصمیم‌گیری و همچنین عقلا و صاحبان تصمیم آن، این تحلیل میانه وجود دارد و رشما هم اعلام شده كه باید جذب حداکثری و دفع حداقلی كرد و تأكید می‌كنم این رویکرد اعلام شده تصمیم‌گیران اصلی نظام  است و بر مبنای آن تحلیل میانه، یا صریح‌تر بگویم من سخنرانی روز عید فطر آقای خامنه‌ای را تقویت آن تحلیل میانه بر اساس ایده درست جذب حداکثری و دفع حداقلی می‌دانم لذا باید اجزای این نظام کمک کنند که  این ایده و تحلیل رسانه پیدا کند چرا که برای این تحلیل نه بیست و سی این مایه را می‌گذارد نه بی بی سی.

اگر این تحلیل رسانه پیدا نکند این دو سر، نظام را با چالش مواجه می‌کنند؛ تحلیلگران بیست و سی و تحلیلگران بی بی سی دو لبه یک قیچی هستند که این تحلیل میانه که تحلیل اصلی نظام هم هست را هدف گرفتند، حالا نیت‌خوانی نمی‌خواهم بکنم اما من به عنوان یک تحلیل‌گر رسانه‌ای بیست و سی و بی بی سی را که دنبال می‌كنم می‌بینم که این پاس می‌دهد آن اسپک می‌زند و بالعکس و  بیشترین سورس خبری بیست و سی، بی بی سی است و بیشترین سورس خبری بی بی سی هم بیست و سی است.

به عنوان آخرین سئوال و باتوجه به اینکه در روزهای پایانی سال 88 هستیم، تحلیل شما از سال 89 چیست؟

من زمانی که در زندان بودم یک تحلیل مفصل برای دوستان در آنجا نوشتم در مورد تبعات سیاسی امنیتی اجرای طرح هدفمند کردن یارانه‌ها که البته یکی از مجموعه تحلیل‌هایی بوده که آنجا نوشتم و از وقتی که بیرون آمدم هر روز برای استدلال‌هایی که آنجا کردم نشانه‌های بیشتری پیدا کردم، من به شدت نگران سال آینده هستم، به این دلیل که دولت آقای احمدی‌نژاد را برای اجرای طرح هدفمندکردن یارانه‌ها در چنین شرایط سیاسی داخلی و بین‌المللی بسیارناکارآمد می‌دانم .گرچه  اصل طرح و اجرای هدفمند کردن یارانه‌ها و حذف یارانه‌ها از اقتصاد کشور و عدم اتکای کشور به درآمدهای نفتی ایده بسیار درستی بود و سال‌ها قبل هم پیگیری شده و همه دولت‌های بعد از انقلاب رفتند به این سمت اما من فکر می‌کنم که  سال آینده اگر بر همین منوال بخواهد پیش برود و تدبیر درستی صورت نگیرد سال برهم افزایی مشکلات سیاسی، داخلی، خارجی و مشکلات اقتصادی است.
لذا همه باید کمک کنیم که این اتفاق نیافتد باید به آقای احمدی‌نژاد کمک کرد نه به این معنا که رفت و او را حمایت کرد من در دادگاه هم گفتم من خودم را منتقد احمدی‌نژاد می‌دانم و بهترین کمکی که می‌توانم به ایشان بکنم این است که صادقانه او را نقد کنم من امیدوارم دولتی که در این شرایط هست و با پیچیدگی‌های سیاسی در داخل و خارج و مسئله اقتصادی روبرو است و هرلحظه ممکن است هم‌افزایی و هم‌پوشانی این مشکلات آسیب‌های جدی‌ای را به پیکره اجرایی، تصمیم‌گیری، تصمیم‌سازی و ثبات و امنیت کشور بزند، اجازه دهد که منتقدینش صادقانه او را نقد کنند و به نقد دلسوزانه منتقدین خودش توجه کند. بستن رسانه‌ها و روزنامه‌ها و بستن راه کلام مخالفین، شکستن آینه‌ای است که هزینه آن را دولت دهم به بدترین وجه خواهد پرداخت و امیدوارم آقای رامین که برای خودش رسالت‌ الهی در این مورد قائل است، در معاونت مطبوعاتی  دست از این رویه بردارد من به عنوان یک اهل رسانه می‌گویم اولا امیدوارم دوستان روزنامه‌نگارم که زندانی هستند هرچه سریعتر آزاد شوند و روزنامه‌هایی که بسته شده‌اند هر چه سریعتر باز شوند و علاوه بر آن من امیدوارم و از خدا می‌خواهم یک تدبیر و هوشیاری به ذهن صاحبان تصمیم در این سطح  بیندازد که نه فقط روزنامه‌هایی که بسته شدند را باز کنند که مجوزهای جدیدی را به مخالفین بدهند بلکه کانال‌های تلویزیونی بدهند امیدوارم حالا که ظاهرا برخی از مسئولان دولت تلویزیون خصوصی راه انداخته‌اند مجوزتأسیس یک تلویزیون هم به امثال آقایان هاشمی،ناطق نوری، کروبی و موسوی  و امثالهم بدهند.

در پایان علاقه‌مندم تأكید كنم که محور جریان اصلاحات را كماكان آقای خاتمی و اندیشه‌های او می‌دانم و معتقدم همه باید حول ایده و اندیشه آقای خاتمی گرد بیایند،  روزی که صحبت حمایت حزب مشارکت از آقای خاتمی بود عده‌ای از دوستان ما در حزب می‌گفتند که آقای خاتمی برنامه‌هایش را بدهد و ببینیم برنامه‌های آقای خاتمی منطبق با برنامه‌های حزب هست یا نه من آنجا به صراحت گفتم زمان، زمان بیعت با خاتمی است هر چه آقای خاتمی در صحنه آورد، قبول است الان هم معتقدم زمان، زمان بیعت با خاتمی است برای اصلاحات،برای ادامه مسیر اصلاحات و باید آقای خاتمی را تقویت کرد، بعضا احساس می‌کنم که آقای خاتمی از سوی دوستان خودش در تنگناهای اخلاقی قرار می‌گیرد برای آنکه از مسیر درست خودش خارج شود هرکسی که چنین رفتاری  را با آقای خاتمی بکند در حق آقای خاتمی دوستی روا نداشته است.

به آقای خاتمی نباید فشار بیاوریم که از اندیشه و ایده خودش عبور کند. آقای خاتمی بر  مبنای یک الگوی اندیشه‌ای برای جامعه ما شناخته شده است و من به عنوان کسی که آقای خاتمی را از نزدیک می‌شناسم می‌گویم خاتمی همان خاتمی 76 و 80 و 84 است و همان خاتمی است که فرزند فاضل و متعهد امام است و همانی است که  خلف صالح امام است و اندیشه امام را به روز کرده و جوانان را به دنبال خود می‌کشاند، باید بگذاریم خاتمی خاتمی بماند و خاتمی را با چیز دیگری عوض نکنیم.